Na een lange reis zijn we eindelijk aangekomen in Indonesië. Op het vliegveld werden we hartelijk verwelkomd door de familie van Esther, die destijds haar adoptie heeft geregeld. Vanaf het vliegveld bracht een korte autorit van ongeveer een half uur ons naar het hotel, en het was meteen duidelijk dat we in een totaal andere wereld waren beland.
Het eerste dat opviel, was dat ze aan de andere kant van de weg rijden, een detail dat ons meteen uit onze Europese gewoonten haalde. Maar wat nog meer in het oog sprong, was de rijstijl hier. De wegen zijn gevuld met een chaotisch ogende stroom van auto’s, scooters en voetgangers, waarbij iedereen zich op een manier lijkt te verplaatsen die voor een buitenstaander misschien wat ongestructureerd overkomt. Toch moet je wel een bijzonder relaxte instelling hebben om in deze hectiek te rijden, want ondanks de drukte lijkt het verkeer hier verrassend soepel te verlopen.
Toen we de parkeergarage verlieten, zagen we meteen hoe de rijstijl hier verschilt van wat we gewend zijn. Terwijl we voorzichtig vooruit reden, stak vlak voor onze auto nog iemand vliegensvlug over. Het invoegen bleek ook een bijzondere ervaring; het lijkt erop dat je hier gewoon je auto tussen de andere voertuigen drukt zonder al te veel te wachten op een vriendelijk gebaar van een andere bestuurder. En dan zijn er nog de scooters. Overal om ons heen scheurden scooters langs, links en rechts, soms op slechts enkele centimeters afstand. Het was opmerkelijk om te zien hoe soepel ze hun weg vonden door het drukke verkeer, vaak met een snelheid en behendigheid die ons versteld deed staan.
Ondanks deze ogenschijnlijke chaos zijn er ongetwijfeld verkeersregels, ook al lijken ze soms moeilijk te ontwaren. Wat misschien nog wel het meest indrukwekkende is, is dat het ondanks alles bijna altijd goed gaat. De verkeersstroom heeft iets weg van een zorgvuldig gechoreografeerde dans, waarin iedereen precies lijkt te weten wat ze moeten doen en hoe ze moeten reageren op de bewegingen van anderen.
Onderweg vielen ook de tolpoorten op, waar je zonder veel oponthoud doorheen kunt rijden, wat het verkeer op de snelwegen soepel houdt. Na een enerverende rit kwamen we veilig aan bij ons hotel. De vakantie is nu echt begonnen, en we kunnen eindelijk even op adem komen en bijkomen van de jetlag.
De eerste indrukken van Indonesië zijn overweldigend en spannend. De hectiek van het verkeer, de warmte van de mensen, en de totaal andere cultuur waarin we ons nu bevinden, hebben ons meteen laten voelen dat we ver van huis zijn. Maar ondanks de drukte en de onbekendheid is het ook duidelijk dat dit land iets bijzonders heeft, een charme die we in de komende dagen ongetwijfeld verder zullen ontdekken.